كتابخانه ابن طاووس فصل دوم : انديشه strothmann در اثر خود با عنوان a , scht - die zwolfer نصير الدين طوسي ، " مرد سياست وعمل " را با ابن طاووس كه داراى " شخصيتى متواضع ، گمنام وتجسم جريان تسليم وسكوت ( quietism ) شيعي كه زندگى بي حادثه وانزوا گرايانه‌اى داشته " در كنار يكديگر گذاشته است . ( 124 ) گر چه اين مبالغه است اما بطور عموم توصيفى مناسب براي دوره‌اى پيش از آمدن مغولهاست . موضع ابن طاووس را درباره دنيا ، از وصيت وى به محمد كه در كشف المحجة آمده به خوبى مى توان ديد . اختلاط در جامعه كه وى آن را ( داء معضل ) مى خواند انديشه انسان را از خداوند منحرف مى كند وبه همين دليل ، چنين فعاليتى را بايد به حداقل رساند . ( 125 ) ظاهرا اشاره ابن طاووس به اين است كه حكم امر به معروف ونهى از منكر تنها در قلب بايد انجام شود زيرا ، اگر كسى بر ضد بي عدالتىهاى مردم سخن بگويد آنها دشمن أو خواهند شد ودشمنى آنها ، أو را از توجه به خداوند باز مى دارد . از طرف ديگر اگر بخواهد با تملق آنها را خوشحال كند ، آنان بجاى خدا ، خداى شما خواهند شد . زيرا نظر مردم درباره أو مهمتر از نظري است كه خداوند در باره أو دارد . ( 126 ) ابن طاووس بويژه به فرزندش اخطار مى كند كه از اشتباه اختلاط با حكام برحذر باشد ( 127 ) ونيز گناهكاران ، وبراي أو توضيح مى دهد كه خود چگونه از پذيرفتن دعوت حكام ووزراء امتناع كرده است . ( 128 ) وى مى گويد كه در جوانى بعد از استخاره به

--> ( 124 ) . strothmann صص 7 ، 88 ، 10 1 . ( 125 ) . كشف صص 101 - 102 . ( 126 ) . همان ص 102 . [ وان نافقتهم ودارتهم ، صاروا آلهة من دون مولاك . . . وان اطلاعهم عليك كان أهم لديك من اطلاعه عليك ] . ( 127 ) . همان صص 102 - 03 . ( 128 ) . همان صص 106 - 107 .